خودت خواستی

میخوای تنهایی برگردی به سمت راه و بیراهه نمیدونی چقدر تلخه واسه ت چیزی که تو راهه نمیدونی نمیفهمی که شاید آخرین باره جهان غرق یه جور خوابه تمومه جاده آواره واسه ت بارون نمیباره چشات هر لحظه بیداره نمیتونی بخوابی و عجب دردی شبات داره چطوری میشه باور کرد که داری گم میشی تو شب چقدر این قصه غمگینه که قید تو رو باید زد چقدر درد داره انگاری شبیه یک بیابونه که رد میشه از این رویا تهش تنهایی میمونه اگه باور کنم یا نه دیگه تو گم شدی تو خواب باید فکر رهایی بود از این سیلاب وحشتناک مث حرفای دیروزی که امروز باز جلو چشمات دارن راه میرن و هر واژه از دستات طلبکاره مث حرفای دیروزی که امروز باز جلو چشمات دارن راه میرن و هر واژه از دستات طلبکاره