آن سوی شیدایی

باران زد بی‌وقفه به روی سقف تنهایی چترم را وا کردم تو زیر باران می‌آیی خیالت می‌برد هر شب مرا آنسوی شیدایی نگاهت می‌کشد قلب مرا در قاب تنهایی در قاب تنهایی در رگهای تنم نبضت مانده هنوز بی‌تابم شب و روز آرامش من می‌خواهی که مرا در آتش ببری بر من کن نظری ای خواهش من خیالت می‌برد هر شب مرا آنسوی شیدایی نگاهت میکشد قلب مرا در قاب تنهایی