Panah

ای فاصله ای فاصله پشت سرت آه من است هر چه که بد‌ گویم کم است میکشی ام تو آخرش بی عشق تو در به درم باران که میبارد غمم غم همان کودکی است که گم کرده مادرش بیا بیا پناه من بیا که انتطار من گرفته جانم را دگر تویی تمام آرزو از تو رسیدم به جنون مرا به رویاها ببر این قائله جز دیدنت ختم به خیر نمیشود مرا تو‌ ناامید مکن این دل آواره میشود آتشی در جان‌ من‌ است خاموش نمیشود مگر بنشینی در مقابلم دیگر نگویی از سفر بیا بیا پناه من بیا که انتطار من گرفته جانم را دگر تویی تمام آرزو از تو رسیدم به جنون مرا به رویاها ببر