دوستت دارم

آزارم میدهد راهی که میروی با این همه ولی ظالم که می شوی من دوستت دارم من دوستت دارم سرگردان می کند رویای تو مرا می پرسم از خودم با این همه چرا من دوستت دارم من دوستت دارم ای سرزمین من در دست های تو بی سرزمین نکن، این خسته را نرو آرام می شوم در آرزوی تو می آورد مرا این ره به سوی تو قدری اگر مرا طاقت بیاوری از اشتباه من یک بار بگذری می بینی از خودت دیوانه تر منم مجنون تو یکیست ان یک نفر منم دردا که نیست، بوم تا بشنود مرا فریاد فریاد میزنم ای شهر پس چرا من دوستش دارم من دوستش دارم من دوستش دارم آزارم می دهد راهی که می رود ای شهر پس چرا ظالم که می شود من دوستش دارم