تصنیف دشتی ما را رها کن

رو سر بنه به بالین رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن ترک من خراب شبگرد مبتلا کن شبگرد مبتلا کن هااا ای شبگرد مبتلا کن ماییم و آب دیده در کنج غم خزیده ماییم و آب دیده در کنج غم خزیده برآب، دیدۀ ما صد جای آسیا کن صد جای آسیا کن های صد جای آسیا کن خیره کشی است ما را دارد دلی چو خارا خیره کشی است ما را دارد دلی چو خارا بکشد کسش نگوید کسش نگوید کسش نگوید تدبیر خونبها کن های بکشد کسش نگوید کسش نگوید کسش نگوید تدبیر خونبها کن از من گریز تا تو هم در بلا نیفتی از من گریز تا تو هم در بلا نیفتی بگزین ره سلامت ره سلامت ره سلامت ترک ره بلا کن های بگزین ره سلامت ره سلامت ره سلامت ترک ره بلا کن ماییم و موج سودا شب، تا به روز تنها ماییم و موج سودا شب تا به روز تنها خواهی بیا ببخشا خواهی برو جفا کن خواهی برو جفا کن های خواهی برو جفا کن