سعدی

آهاهاهاهاهاهاهاخ هاهاهاهاهاهاهاها دوش دور از رویت ای جان جانم از غم تاب داشت ابر چشمم بر رخ از سودای تو سیلاب داشت نز تفکر عقل مسکین پایگاه صبر دید نز پریشانی دل شوریده چشم خواب، داشت هاهاهاهاهاهاهاها نقش نامت کرده دل محراب تسبیح وجود تا سحر گویان روی در محراب داشت هاهاهاهاهاهاها دیده ام می جست، گفتندم نبینی روی دوست عاقبت معلوم کردم کاندر او سیماب داشت عاقبت معلوم کردم کاندر او سیماب داشت روزگارم، عشق خوبان شهد فائق می نمود باز دانستم که شهد آلوده زهر ناب داشت سعدی این ره مشکل افتاده است در دریای عشق سعدی این ره مشکل افتاده است در دریای عشق کاول آخر در صبوری اندکی پایاب داشت