فریاد

به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم بیا کز چشم بیمارت هزاران درد، بر چینم الا ای همنشین دل الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد مرا روزی مباد آن دم روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم جهان پیر است و بی بنیاد از این فرهاد کش فریاد، فریاد، فریاد که کرد افسون و نیرنگش ملول از جان شیرینم اگر بر جای من غیری گزیند دوست، حاکم اوست اگر بر جای من غیری گزیند دوست، حاکم اوست حاکم اوست حرامم باد اگر من جان به جای دوست بگزینم