از تنهایی گریه مکن

ای دل دیوانه دل من، لبریز بهانه دل من در خلوت خانه دل من از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن از تیرگی زندگی ام چون سرشار از خستگی ام از عادت دلبستگی ام از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن می آید آن رفته ی من با آغوشی همچو وطن حرف از سرگردانی نزن از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن باید دلگیرم نکنی از دنیا سیرم نکنی چون گریه زنجیرغم است بنده ی زنجیرم نکنی دریا بودم واحه شدم بی تو چون بیراهه شدم سایه ی من تصویر تو شد چون قلبم درگیر تو شد می جوشد آن چشمه ی مهتاب در خلوت خود ای دل بی تاب آرام باش آهسته بخواب از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن