شمع جان

جانا مرا چه سوزی چون،بال و پر ندارم خون دلم چه ریزی چون،دل دگر ندارم چون،دل دگر ندارم در زاری و نزاری چون زیر چنگ زارم زاری مرا تمام است چون زور و زر ندارم گر پرده‌های عالم در پیش چشم داری گر چشم دارم آخر چشم از تو برندارم در پیش بارگاهت از دور بازماندم کز بیم دورباشت روی گذر ندارم روزی گرم بخوانی از بس که شاد گردم گر ره بود به آتش بیم خطر ندارم عالم پر است از تو غایب منم ز غفلت تو حاضری ولیکن ولیکن،من آن نظر ندارم نه، نه تو شمع جانی پروانه تو ام من زان با تو پر زنم من کز تو خبر ندارم