آواز دیلمان

ذوقی چنان ندارد بی دوست زندگانی دودم به سر برآمد زین آتش نهانی ای بر در سرایت غوغای عشقبازان همچون برآب شیرین، آشوب کاروانی تو فارغیو عشقت بازیچه می نماید تا خرمنت نسوزد احوال ما ندانی شهر آن توست و شاهی فرمای هر چه خواهی گر بی عمل به بخشی ور بی گنه، برانی گر بی عمل به بخشی ور بی گنه برانی