چو دست بر سر زلفش زنم

چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود ور آشتی طلبم با سر عتاب رود چو ماه نو ره نظار گان بیچاره زند به گوشه ابرو و در نقاب رود شب شراب خرابم کند به بیداری و گر به روز حکایت کنم به خواب رود طریق عشق بر آشوب و فتنه است ای دل بیفتد آن که در این راه با شتاب رود گدایی در جانان به سلطنت مفروش کسی ز سایه این در به آفتاب رود حباب را چو فتد باد نخوت اندر سر کلاه داریش اندر سر شراب رود دلا جو پیر شدی حسن و نازکی مفروش که این معامله در عالم شباب رود حجاب راه تویی حافظ از میان بر خیز خوشا کسی که در این راه بی حجاب رود